Imieniny: Biny, Damazego i Waldemara

RSS

Biuletyn Informacji Publicznej

A+ A-

Logo oficjalnego serwisu internetowego Urzedu Miasta Sieradz

Koncepcja

KONKURSY ARCHITEKTONICZNO-URBANISTYCZNE

     Koncepcja zagospodarowania obszaru staromiejskiego ze Wzgórzem Zamkowym, Przedmieściem Praskim, starorzeczem Żegliny i Rynkiem Starego Miasta w Sieradzu jest efektem rozstrzygniętego w lipcu 2008 r. konkursu na realizację zadania pn.: „Opracowanie koncepcji architektoniczno-urbanistycznej zagospodarowania Rynku Starego Miasta oraz obszaru staromiejskiego w Sieradzu”, oraz rozstrzygniętego w maju 2010 r. konkursu na opracowanie koncepcji architektoniczno-urbanistycznej zagospodarowania obszaru Park Kulturowy "Wzgórze Zamkowe".

KONCEPCJA ZAGOSPODAROWANIA OBSZARU STAROMIEJSKIEGO

     Zwycięzca pierwszego konkursu - „Kosik” Autorska Pracownia Architektury z Wrocławia,projektując rynek wraz z otaczającymi go ulicami, nawiązała do historycznej tkanki miasta i jego najważniejszych elementów, a zarazem nadała mu charakter miejsca spotka, wypoczynku i rekreacji.
     Zmieniając perspektywę Rynku poprzez jego zagłębienie w centralnej części, rozwiązano problem przeskalowani, nieodpowiednich proporcji dużej powierzchni placu do otaczającej go zabudowy. Dzięki temu zyskał on walory kameralności i nastrojowości. Zbieg ten jest znany w historii urbanistyki. Place tego typu możemy podziwiać szczególnie w miastach śródziemnomorskich, np.: główny plac w Sienie, Palazzo Pitti we Florencji. Zagłębienie stworzone jest przez trzy spiralne linie zbiegające się w jednym miejscu.W samym centrum znajduje się podświetlona fontanna wraz z tradycyjną pompą. Trzy linie swój bieg rozpoczynają z miejsc, gdzie kiedyś stały trzy bramy wjazdowe do miasta: Grodzka, Warcka i Krakowska. Spirale wykreślone są ze złotego podziału - proporcja ta stanowi kanon piękna w sztuce od historii starożytnej po czasy współczesne.
     W celu ożywienia i urozmaicenia przestrzeni placu, zaprojektowano przy wejściu na Rynek od strony ulicy Kościuszki nieckę wodną z fontannami i posadowionym na niej pawilonem, a także niewielkimi, dostosowanymi do ludzkiej skali pawilonami handlowymi oraz gastronomię w formie ogródków.W jego północnej części przewidziano możliwość organizacji imprez masowych i rozstawienia przenośnej sceny. Nawierzchnia placu wyłożona jest płytami kamiennymi oraz brukiem, z zaznaczeniem rysunku historycznego przebiegu murów dawnego ratusza.
     Ulica Rycerska, mająca dotychczas bardzo linearny układ ciągu pieszego, uzyskała w projekcie formę nowoczesnego placu pomiędzy obiektami kultury i oświaty. Prostopadły do alei drzew podział posadzki skraca optycznie długość monotonnego przejścia i powoduje większe otwarcie na plac wzdłuż elewacji szkoły, na którym wśród niewielkich elementów zieleni, zaprojektowano ławki i latarnie uliczne. Plac domykają dwa postumenty na rzeźb, a na jego części przed biblioteką przewidziano ustawienie gablot z możliwością wykorzystania ich do ekspozycji prac plastycznych uczniów szkoły i przedszkola.
     Elementem łączącym starówkę z nową częścią miasta jest skwer i ulica Kościuszki. Dlatego projektanci zaproponowali w okolicy skrzyżowania z ulicą Ogrodową przejście w formie bramy. Zaprojektowano ja jako szereg obelisków z kamienia z poprzecznymi szczelinami, z których nocą wydobywałoby się światło. Promienie światła nie stanowią bariery tak jak dawne bramy mające obronny charakter, a są jedynie symbolem rozgraniczającym obie części miasta. W dalszej części pasaż rozszerza się, tworząc skwer. Ortogonalne przekrzywienie ukierunkowuje widza na rynek, a jednocześnie tworzy kameralny plac o charakterze miejskim z zielenią i szachownicą jako główny punkt.
     W projekcie uwzględnione zostały wytyczne odnośnie kształtowania ruchu ulicznego i wprowadzenia ścieżek rowerowych.
Przejdź do galerii

KONCEPCJA ZAGOSPODAROWANIA OBSZARU PARKU KULTUROWEGO "WZGÓRZE ZAMKOWE"

      Zwycięzcą konkursu dotyczącego zagospodarowania obszaru Parku Kulturowego "Wzgórze Zamkowe" zostało Biuro Architektoniczne LIMBA s.c. Anna i Janusz Husarscy. Głównymi celami ich projektu było zachowanie, uczytelnienie i  wyeksponowanie wartości historycznych i kulturowych miejsca, stworzenie ciekawej oferty turystycznej i edukacyjnej oraz podniesienie jakości życia mieszkańców, poprzez zaprojektowanie estetycznej przestrzeni publicznej, kulturalnej i rekreacyjnej. Cele te mają być realizowane w trzech wyodrębnionych częściach terenu zagospodarowania:

  •  na Wzgórzu Zamkowym
  •  na Przedmieściu Praskim
  • w obrębie starorzecza Żegliny oraz nadrzecznych bulwarów.

Osią, łączącą te części kompozycji urbanistycznej w logiczną i spójną całość, jest ulica Zamkowa. Jest ona historycznym szlakiem,prowadzącym z sieradzkiej Starówki, obok Przedmieścia Praskiego, na Wzgórze Zamkowe.
Podążając ulicą Zamkową napotykamy najpierw łuk starorzecza, które oplata cały teren Parku Kulturowego, oddzielając go wyraźnie od reszty miasta, a w końcu dochodzimy do kolejnego łuku fosy, która wyodrębnia Wzgórze Zamkowe od podgrodzia, czyli Pragi. Kulminacją całej kompozycji jest okręg Wzgórza Zamkowego.
Zamysłem projektantów było wyeksponowanie rysunku tych historycznych rozgraniczeń, które obrazuje też zaprojektowane dla Parku Kulturowego logo.
      Zastosowane formy placów, zaułków, linii dróg i szlaków, nawiązują przede wszystkim do najstarszych dziejów obszaru, a więc do pradawnych form osadniczych, budowanych przeważnie na planie koła, owalu, o formach miękkich, łukowatych. Są one łączone promieniście drogami i mostami. Prawdopodobnie tak wyglądały pierwotne podgrodzia, zgrupowane u stóp wzgórza zamkowego, w miejsce których nałożono w XIX wieku siatkę ulic. Obecnie projekt przywołuje te formy we wzorach posadzek i kształtach kolejnych kameralnych placów wzdłuż ulicy Wschodniej.
      Na Rynku Praskim, miejscu upamiętniającym dawny kościół p.w. Świętej Trójcy, pozostawiono istniejącą kapliczkę. Na środku Rynku zaprojektowano fontannę o trzech tryskaczach, symboliczną fontannę Świętej Trójcy.
Projekt przewiduje uczytelnienie całego historycznego przebiegu starorzecza Żegliny, w górnym biegu poprzez odtworzenie zbiornika wody z nabrzeżami, w biegu dolnym przez poprowadzenie ciągu spacerowego z ciekiem zbiorczym wód opadowych.
      Na całym terenie zagospodarowania zaprojektowano szlak historii, po którym prowadzi system tzw. głazów historii,na których znajdować się będą krótkie informacje historyczne o danym miejscu, ryciny edukacyjne dotyczące historii lub wskazówki prowadzące turystów szlakiem dawnych wieków.
      Teren Parku Kulturowego stwarza nieograniczone możliwości organizacji imprez edukacyjnych i kulturalnych. Już samo wzgórze może być miejscem różnego rodzaju efektownych imprez, ze wsparciem technicznym znajdującym się u wylotu parku etnograficznego, gdzie przewidziano zaplecze magazynowo-socjalno-sanitarne.
     Największe możliwości rekreacyjne znajduj się na terenach odtworzonego starorzecza Żegliny. Wzdłuż niego poprowadzono szlaki spacerowe, rowerowe i przyrodnicze. Szlak rekreacyjno-spacerowy wzdłuż starorzecza łączy się z "bulwarami" ulicy Podzamcze i Grodzkiej, wzdłuż nurtu Żegliny. Ciąg rowerowo pieszy urozmaicają liczne ławki, siedziska, zaprojektowana zieleń i pomosty widokowe. Pomosty umieszczone są w najbardziej atrakcyjnych widokowo miejscach.Można z nich podziwiać sylwetkę starego miasta i jego kościoły, zbiornik retencyjny, Żeglinę, obeliski wyznaczające miejsce historycznego mostu i oczywiście Wzgórze Zamkowe, na które z pomostów prowadzą dwa nowe mosty.
      Po zwiedzeniu Wzgórza Zamkowego oraz skansenu, szlaki turystyczne prowadzą dalej w kierunku parku Mickiewicza, pomnika grunwldzkiego, na tereny łęgowe, nad Wartę i na szlaki dalszych wędrówek krajoznawczych za miasto.
      Cały teren Parku Kulturowego jest dostępny dla osób niepełnosprawnych. W nielicznych miejscach, gdzie występują schody,zaprojektowano również pochylnie dla wózków inwalidzkich.
W projekcie zastosowano materiały naturalne, takie jak zieleń, woda,drewno, kamień, elementy kute i żeliwne.

Przejdź do galerii